Czy oczyszczalnia biologiczna może współpracować ze studnią chłonną?

 

W każdym budynku mieszkalnym lub użytkowym, w którym korzysta się z wody, powstaje pewna ilość ścieków bytowych. Składają się na nie nieczystości pochodzące ze spłukiwania toalet, woda używana w celach higienicznych oraz do sprzątania, zmywania naczyń i prania. W sytuacji, gdy budynek nie jest podłączony do sieci kanalizacyjnej, powstające ścieki muszą zostać zagospodarowane w inny sposób – użytkownicy mogą się zdecydować na montaż szamba szczelnego albo budowę przydomowej biologicznej oczyszczalni ścieków. W przypadku szamba problemem jest to, że trafiające do niego nieczystości płynne muszą być regularnie odbierane przez wóz asenizacyjny, a właściciel nieruchomości musi dbać o to, by ilość ścieków nie przekroczyła pojemności zbiornika. Choć szambo jest nieco tańsze w budowie, to wymaga ponoszenia kosztów wywozu i jest dość kłopotliwe w obsłudze. Przydomowa oczyszczalnia ścieków będzie droższa w zakupie, jednak korzystanie z niej jest właściwie bezobsługowe i nie wymaga już żadnych dopłat. Przyjrzyjmy się bliżej działaniu oczyszczalni biologicznej i sprawdźmy, w jaki sposób można w niej rozwiązać problem odprowadzania oczyszczanej wody. 

Jak działa biologiczna oczyszczalnia ścieków?

Budowa oczyszczalni biologicznej to najbardziej przyjazny dla środowiska naturalnego sposób zagospodarowywania ścieków, który jednocześnie okazuje się wygodny dla użytkownika oraz niezwykle tani w eksploatacji. Jeśli chodzi o ekologię, to oczyszczalnie tego rodzaju są w stanie usunąć znacznie ponad 95% oraz umożliwiają zwrócenie dużej części wody wprost do ekosystemu. Pod względem komfortu eksploatacji oczyszczalnia biologiczna jest systemem, który nie wymaga niemal żadnych ingerencji ze strony użytkownika – na ogół niezbędne czynności sprowadzają się do wezwania firmy, która raz na 12–18 miesięcy usunie odkładające się w zbiorniku osady. Oszczędności związane z użytkowaniem oczyszczalni to przede wszystkim brak konieczności korzystania z usług firmy odbierającej ścieki. Kosztem, który musi ponosić użytkownik, są jedynie niewielkie opłaty za zużycie energii elektrycznej potrzebnej do obsługi napowietrzania oraz pomp.

Zasada działania oczyszczalni biologicznej jest dość prosta. Zbiornik oczyszczalni składa się z trzech komór, do których kolejno trafiają odprowadzane z budynku ścieki. W pierwszej z nich zachodzi denitryfikacja, czyli oczyszczanie beztlenowe, w którego ramach odseparowywane są tłuszcze oraz zanieczyszczenia stałe. Część z nich ulega rozkładowi na prostsze związki chemiczne, pozostałe opadają w formie osadu podlegającego mineralizacji, który musi być okresowo usuwany. Zanieczyszczenia lżejsze od wody w wyniku flotacji tworzą kożuch unoszący się na powierzchni komory. Nieczystości pozbawione części stałych przepływają do  kolejnej komory tzw. bioreaktora. W niej ścieki są poddawane działaniu bakterii, które w obecności tlenu doprowadzanego przy pomocy sprężarki rozkładają znajdujące się w nich zanieczyszczenia. Tlen jest dostarczany za sprawą specjalnie skonstruowanego dyfuzora, który napowietrza zawartość komory, a jednocześnie wymusza przepływ ścieków przez kształtki złoża pokrytego błoną biologiczną zawierającą kultury bakterii i mikroorganizmów odpowiedzialnych za pracę oczyszczalni.

Kluczowym elementem oczyszczalni biologicznej jest rodzaj wykorzystywanego w niej złoża biologicznego, czyli mikroorganizmów, które w obecności tlenu rozkładają trafiające do zbiornika zanieczyszczenia. Bakterie tworzą kolonie, które przybierają postać biofilmu pokrywającego niezbyt grubą, kilkumilimetrową warstwą specjalnie wyprofilowane kształtki, przez które przepływają ścieki wraz z dostarczanym z zewnątrz tlenem. System tego rodzaju działa bardzo efektywnie za sprawą dużej powierzchni, na jakiej nieczystości mają kontakt z mikroorganizmami. Wymuszona cyrkulacja cieczy sprawia, że oczyszczalnia może osiągać bardzo dobre rezultaty, a efektem jej pracy jest woda zaliczana do II klasy czystości, która w żaden sposób nie zagraża środowisku naturalnemu, w tym organizmom wodnym i możne być wykorzystywana np. do podlewania roślin.

W ostatnim etapie pracy oczyszczalni woda przepływa do trzeciej komory z systemem zawrotu osadu wtórnego, który kieruje część cieczy, zawierającą jeszcze elementy zanieczyszczeń z powrotem do pierwszej komory sedymentacyjnej. Pozostała oczyszczona woda musi natomiast zostać odprowadzona na zewnątrz oczyszczalni. W tym celu stosuje się na ogół trzy rozwiązania – odprowadzenie do wód powierzchniowych, drenaż rozsączający lub studnię chłonną. 

Sposoby odprowadzania wody z przydomowej oczyszczalni ścieków

Woda, która opuszcza biologiczną oczyszczalnię ścieków, jest na tyle czysta, że nie stanowi żadnego obciążenia dla ekosystemu i może być zagospodarowana na różne sposoby. Najczęściej jednak jej ilość jest na tyle duża, że konieczny jest sprawny system jej odprowadzania. Najprostszym rozwiązaniem jest kierowanie wody do płynącego cieku lub rowu melioracyjnego, jednak takie rozwiązanie nie zawsze jest możliwe, jeśli w pobliżu działki nie znajdują się odpowiednie instalacje. W takiej sytuacji chętnie wybierany jest drenaż rozsączający – podobnie jak przy tzw. oczyszczalniach ekologicznych. W przypadku rozprowadzania wody z oczyszczalni biologicznej rolą drenażu nie będzie jednak dalsze jej oczyszczanie, a jedynie możliwie sprawne przekazanie do gruntu. Plusem takiego rozwiązania jest stosunkowo niski koszt wykonania, minusem korzystania z drenażu jest jednak konieczna do jego rozłożenia znaczna powierzchnia działki, która nie może być obsadzona drzewami ani głębiej ukorzeniającymi się krzewami ze względu na ryzyko zniszczenia rur. Problemem może się okazać również nieodpowiednia przepuszczalność podłoża.

Innym dostępnym rozwiązaniem jest budowa tzw. studni chłonnej. W tym przypadku woda jest przekazywana do gruntu na większej głębokości, jednak na znacznie mniejszym obszarze. Studnia chłonna to najczęściej zbiornik z tworzywa sztucznego o sporej średnicy i wysokości, w którego dolnej części znajdują się otwory, przez które woda może przenikać do gruntu. Wokół zbiornika umieszczona jest warstwa kruszywa o różnej granulacji – od większej tuż przy nim do mniejszej umieszczanej nieco dalej. Kruszywo pozwala na dobre rozprowadzenie wody na stosunkowo dużym obszarze, ponieważ warstwa drenażowa ma zwykle przynajmniej około metra grubości i jest szersza niż sam zbiornik.

Wybór studni chłonnej oznacza przeznaczenie znacznie mniejszej części działki do obsługi systemu rozprowadzania wody z biologicznej oczyszczalni ścieków niż w przypadku drenażu rozsączającego. Jej zaletą jest możliwość wykorzystania tam, gdzie na działce znajduje się dość gruba warstwa gruntu nieprzepuszczalnego. W takich warunkach budowa drenażu byłaby kosztowna, ponieważ wymagałaby wymiany podłoża na dużym obszarze. W przypadku studni chłonnej taki zabieg – nawet jeśli warstwa nieprzepuszczalna jest dość gruba – będzie znacznie łatwiejszy ze względu na to, że będzie dotyczył dużo mniejszej powierzchni. Z uwagi na sporą wysokość samego zbiornika dość często zdarza się, że ilość gliny, która musi zostać wybrana i zastąpiona przepuszczalnym piaskiem czy pospółką okazuje się bardzo mała.

Trzeba jednak pamiętać, że budowa studni chłonnej będzie możliwa jedynie tam, gdzie zwierciadło wód gruntowych znajduje się stosunkowo nisko, w przeciwnych razie do zbiornika będzie przesiąkać woda z zewnątrz, uniemożliwiając jego prawidłowe działanie. W wielu przypadkach problem ten może być rozwiązany przez założenie w pobliżu planowanej studni drenów, które obniżą lustro wód gruntowych, jest to jednak kłopotliwe i kosztowne. Nie można też zapominać, że studnia chłonna nie może się znajdować bliżej niż 30 metrów od ujęcia wody. Przy jej lokalizowaniu należy też zachować odległość od granicy działki wynoszącą przynajmniej 2 metry, a także odpowiedni odstęp od infrastruktury podziemnej – kabli i rur wodociągowych lub gazowych.

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.